Binnen Eemhart zien we het elke dag: vrijwilligers maken een wereld van verschil. En ook in onze estafettegesprekken, de gesprekken die we tweewekelijks voeren met medewerkers uit de organisatie, is dit de rode draad.
Medewerkers, cliënten en verwanten vertellen hoe geraakt zij worden door de aandacht, tijd en betrokkenheid van mensen die zich uit pure motivatie inzetten. Ze tillen activiteiten naar een hoger niveau, geven cliënten ruimte om te stralen en maken ontmoetingen mogelijk die anders niet zouden plaatsvinden. Vrijwilligers brengen verbinding, versterken de gemeenschap rondom cliënten, geven medewerkers lucht, ruimte en energie. Daarbij helpen ze ons om te blijven zien wat echt belangrijk is. Kortom, vrijwilligers zijn de stille kracht van onze organisatie: onmisbaar, warm, menselijk en oprecht.
Sommige vrijwilligers zijn al tientallen jaren verbonden aan onze locaties. Ze organiseren clubavonden, begeleiden uitjes, helpen bij kerkdiensten, ondersteunen bij dagbesteding of drinken gewoon een kop koffie met een cliënt. Anderen lopen af en toe binnen voor een praktische klus en ontdekken pas later hoeveel impact dat heeft. Wat we steeds weer horen in de verhalen uit de organisatie, is eenvoudig en krachtig: Vrijwilligers zien mensen én laten mensen zich gezien voelen.
Hierin spreken wij ook uit ervaring. Alberts eerste kennismaking met het toenmalige Eemeroord was al in 1983. In die tijd fietste ik, Albert, samen met een vriend op zondag naar Baarn om cliënten op te halen en naar de kerkdienst te brengen. Op onze eerste werkdag bij Eemhart bezocht ik, samen met Gerlinde, opnieuw die dienst. Daar ontmoette ik vrijwilligers en cliënten die ik nog kende van vroeger. Mensen die al meer dan veertig jaar betrokken zijn. De herinneringen aan die tijd hebben een diepe indruk op mij gemaakt: het directe contact met cliënten, de waarde van afwisseling in activiteiten, juist in stille weekenden.
Ook later bleef vrijwilligerswerk een belangrijke rol spelen. Bij Visio in Huizen trok ik jarenlang, samen met mijn gezin, op met een bewoner. We fietsten samen, bezochten het theater en gingen naar activiteiten. Andere vrijwilligers hielpen met kleding kopen of lazen de krant voor. Dat gaf mij een bijzonder inzicht: doordat deze bewoner zo actief met vrijwilligers optrekt, kwam er ook meer leven in de brouwerij voor andere bewoners. Zo werd de buurtbarbecue drukker bezocht en organiseerden ook de andere bewoners meer samen met vrijwilligers. Het lijken kleine initiatieven, maar ze zijn van grote betekenis.
Ook ik, Gerlinde, herken de betekenis van de inzet van vrijwilligers uit eigen ervaring. Als vrijwilliger bij een schaatsvereniging ben ik betrokken bij de Special Olympics: internationale schaatswedstrijden voor mensen met een verstandelijke beperking. De eerste keer maakte diepe indruk op mij. Met zwaailichten en sirenes reden brandweer en politie, ook vrijwilligers, rondom de ijshockeybaan. Samen met de sporters stonden de brandweermannen en agenten daarna op het ijs en luid riepen zij de boodschap: ‘Meedoen is belangrijker dan winnen!”
Sommige deelnemers schaatsten zelfstandig, anderen met hulp of hulpmiddelen. Maar iedereen werd toegejuicht. Iedereen was trots. Het was een geweldig evenement dat zonder de inzet van vrijwilligers niet kon worden georganiseerd.
Het onderstreept opnieuw wat vrijwilligers brengen. Ze creëren momenten van plezier, zorgen voor extra aandacht en openen de deur naar de samenleving. Cliënten bloeien op wanneer iemand speciaal voor hén komt, met oprechte aandacht en zonder haast. Voor velen is een vrijwilliger soms de eerste stap naar meer zelfvertrouwen, nieuwe ervaringen of simpelweg een fijne dag.
Juist daarom is het zo belangrijk dat we onze vrijwilligers koesteren én blijven uitnodigen. Dat we hen met open armen ontvangen en met een open houding samenwerken. Ook als dat soms vraagt om wat meer flexibiliteit in ons dagelijks werk. Want alleen samen maken we het verschil: voor onze cliënten, voor elkaar en voor de wereld om ons heen.
