Dewi wordt in Het In-stap-huis van Eemhart, door negen cliënten van 4-25 jaar, enthousiast begroet. Nikita (22) vindt het fijn als Dewi haar nagels lakt of een sprookjesverhaal voorleest van een dier dat na een lange winterslaap door het bos loopt en van alle dieren wat nieuws leert. Ook Dante (12) geniet van haar bezoekjes. Hij communiceert niet verbaal maar ontspant zichtbaar in haar aanwezigheid, luisterend naar Italiaanse muziek, liggend op het springkussen of op schoot. Als Dewi zijn voeten masseert valt hij soms zomaar in slaap.
Blijdschap brengen
Cliënten krijgen van Dewi persoonlijke aandacht: één op één. Met de één luistert ze naar muziek van Nick en Simon, met de ander naar Adele, steeds gericht op de persoon. Dewi plant zelf haar vrijwilligersuren in, via de app, zodat de begeleiders van Het Instaphuis weten dat ze komt. “Kinderen en jongeren van Het In-stap-huis vinden het leuk om naar de dierentuin of naar de disco te gaan”, vertelt Dewi. “Ik gun ze dat. Ik kijk goed naar de zorgmedewerkers hoe ze cliënten op hun gemak stellen, en neem zelf de tijd om iemand te leren begrijpen en te weten wat deze persoon prettig vindt. Het is belangrijk dat iemand zich comfortabel voelt. Zo breng ik wat blijdschap en draag ik bij aan een leuke dag.”
Handen tekort
Dewi (20) studeert fysiotherapie aan de Hogeschool van Amsterdam en ze werkt tweemaal per week als huiskamer-assistent in de ouderenzorg. Naast haar drukke bijbaan en schoolwerk doet Dewi vrijwilligerswerk bij Eemhart. Ze ging met haar klas op de basisschool al langs bij een school voor kinderen met een beperking. “Ik vind het belangrijk dat mensen met een beperking niet vergeten worden en vind het vanzelfsprekend om vrijwilligerswerk te doen zodat de kinderen en jongeren van Het In-stap-huis eropuit kunnen.”
Toen haar moeder een jaar of vijf geleden voor ‘NL doet’ vrijwilligerswerk bij het toenmalige Sherpa deed, was ze meteen enthousiast. Ook Dewi vond het vrijwilligerswerk meteen leuk, toen ze, bijna vijf jaar geleden, met haar moeder meeging. “Zorgmedewerkers zijn erg druk en komen handen tekort”, weet ze. “Ik vind het fijn dat ik mijn medemensen kan helpen en iets leuks kan doen met kinderen en jongeren van Het In-stap-huis. Ik hoef daarvoor niet betaald te krijgen.”
Vrijwilligers onmisbaar
“Voor personeel en voor ouders van de cliënten zijn vrijwilligers heel belangrijk, omdat we zelf meestal de mankracht niet hebben om eropuit te gaan”, zegt begeleider Nathalie van Zwol (26), van Het In-stap-huis. Ze vertelt dat – door personeelstekorten, in de toekomst voor speciale activiteiten steeds vaker een beroep zal worden gedaan op de hulp van ouders en familieleden van cliënten. “Vrijwilligers zijn daarom onmisbaar bij leuke activiteiten, zoals wandelen, zwemmen, voorlezen en fietsen”, vertelt Nathalie. De kinderen en jongeren genieten van kleine dingen.”
Nathalie vertelt dat de kinderen van Het In-stap-huis het bijvoorbeeld fantastisch vinden als vrijwilligers voor hen koken: dan komen ze massaal proeven of helpen met het pureren van eten met de speciale knop. Ze vinden het fijn dat een vrijwilliger geregeld komt zwemmen met een van de bewoners en dat een ander wekelijks meegaat naar de gymzaal. “We proberen vrijwilligers zoveel mogelijk te vertellen hoe je contact legt met de bewoners en waaraan bewoners behoefte hebben. We sturen geregeld een nieuwsbrief met informatie over de groep. Communicatie met onze vrijwilligers is erg belangrijk.”