Vrijdag 7 november werd de 16e editie van Namen Noemen gehouden. Met prachtig, zonnig, windstil, droog en zelfs vrij warm weer, verliep het opbouwen voor de organisatie en de vele vrijwilligers al erg gesmeerd. Onder deze omstandigheden startte ook rond 13.30 de prikkelarme tocht. Met zo’n 120 deelnemers, een veelvoud van vorig jaar, kon deze tocht op veel animo rekenen. Speciaal voor mensen die het donker te spannend vinden of het vuur te eng, werd de tocht in de middag georganiseerd. Mooi dat zoveel mensen deze tocht, die over een gedeelte van de avondroute liep, bezocht hebben.
Na een heerlijke, vroege avondmaaltijd voor de ruim honderd vrijwilligers, startte de avondtocht om 18.00 uur voor ruim duizend bezoekers. Veel bewoners van Amerpoort-Sherpa namen deel aan de tocht, maar ook vele medewerkers, verwanten en zo’n tweehonderd externe bezoekers deden mee. Inmiddels is de route al door een grote groep bezoekers geëvalueerd en scoort deze editie een mooie 9!
Mensen waarderen de “prachtig verlichte route met mooie kunstvormen” en vinden het “een mooie manier voor cliënten en kinderen om inzichtelijk te maken wat verlies is”. Mensen vonden het een “warme, sfeervolle route” en waardeerden de mogelijkheid om “je gedachten en gevoelens om te zetten in iets praktisch”.
Bij de diverse kunstvormen op de route kon men een ritueel uitvoeren. Zo kon men bij de kunstvorm ‘Vijverlichtjes’ een boodschap of naam schrijven op een gekleurd papiertje, dat samen met een kaarsje en wat schelpenzand in een plastic bakje op de vijver gezet werd door vrijwilligers in een bootje. Uiteindelijk dreven er honderden kaarsjes op de vijver.
Bij de kunstvorm ‘Bloemenode’ konden bezoekers een bloem uitkiezen en deze in een bloemenband aan de bomen steken of bij de verstrooiplek neerleggen. Bij de kunstvorm ‘Ik zie je vervagen, maar ik vergeet je niet’, droeg de kunstenaar via spoken word een prachtig gedicht voor. Dit gedicht is (op veler verzoek) onder aan deze pagina na te lezen.
Gedurende de avond zijn er prachtige foto’s gemaakt door fotograaf Linda Nijholt. Onder aan dit bericht zie je een aantal van deze foto’s.
De organisatie kijkt terug op een zeer geslaagd evenement en hoopt volgend jaar, op 6 november 2026, dit evenement weer te kunnen organiseren, maar dan voor heel Eemhart!
Heb je nog vragen of opmerkingen over Namen Noemen of wil je volgend jaar misschien benaderd worden om te helpen als vrijwilliger? Mail dan naar NamenNoemen@eemhart.nl.
16e editie op Nieuwenoord
Spoken word – “Ik zie je vervagen, maar ik vergeet je niet”
Door Kim Hameetman van Qoncept studio
Herinneringen vervagen, maar verbinding blijft.
Hij of zij woont in de ruimte tussen ons in,
onzichtbaar, maar voelbaar –
zoals warmte die blijft hangen nadat het licht dooft.
Ik heb geprobeerd dat gevoel te vangen.
In twee gezichten, stil tegenover elkaar.
Het ene vol, het andere bijna verdwenen.
Tussen hen: schaduwen van wie we missen,
sporen van wie we zijn.
Herinneringen raken los van hun randen,
ze worden zachter, lichter.
Toch dragen ze gewicht,
alsof ze iets willen zeggen zonder woorden.
Misschien herken je iemand.
Misschien herken je iets van jezelf.
Een stem, een naam, een gevoel dat blijft.
In elk gezicht dat verdwijnt,
blijft een stukje licht achter.
Het nestelt zich stil in ons hart,
en blijft daar zonder woorden.
Twee blikken ontmoeten elkaar,
de tijd houdt even stil.
Wat verdwijnt in vorm,
blijft zichtbaar in gevoel.
Herinneringen vervagen niet om vergeten te worden.
Ze vervagen om ruimte te maken –
voor wat nog komt,
voor wie we nu zijn,
voor wie we blijven.
Want liefde kent geen eindpunt,
alleen nieuwe vormen.
Ze reist mee,
van stem naar stilte,
van gezicht naar contour,
van licht naar schaduw.
Wat het oog niet meer ziet,
kan het hart nog dragen.
Herinnering leeft verder,
in stilte en beweging.
