David deed 3 tot 4 keer een oproep bij de nachtdienst omdat hij wilde weten hoe laat het was. Dat kon anders dachten diverse collega’s. Nathalie Broekmaat, begeleider C aan de Diezelaan 19 op woonwijk Eemeroord, en Anne-Berthe van der Kamp, gedragsdeskundige, leggen uit hoe met een simpel apparaat David nu zelf de tijd kan checken.
Elke nacht was het raak:
Een blauwe knop geeft David zijn nacht terug
David is 55 jaar en woont al ruim 7 jaar op de woning aan de Diezelaan bij Eemhart. David heeft niet-aangeboren hersenletsel (NAH), hij heeft in zijn leven veel vaardigheden in moeten leveren. Vroeger kon hij prima op een klok kijken, een horloge lezen, zijn dag zelf indelen. Die zelfstandigheid raakte hij stap voor stap kwijt. Toch draagt hij zijn horloge nog altijd. Niet omdat hij het goed kan aflezen, maar omdat het van hem is. Begeleider Nathalie: "Hij heeft echt wel het besef van het verlies. En in een leven waarin je alleen maar inlevert, wil je hem op kleine dingen toch die regie teruggeven."
Drie tot vier keer per nacht: hoe laat is het?
Jarenlang belde David 's nachts regelmatig met de nachtzorg, via de alarmknop die hij bij zijn bed heeft hangen. Niet omdat hij medische hulp nodig had, maar omdat hij één ding wilde weten: hoe laat is het? Drie, soms vier keer per nacht. Structureel, en met name in de vroege ochtenduren. Nathalie legt uit wat er speelde: "Is de dag al begonnen? Is het nog diep in de nacht? Is het de nachtzorg of is de ochtendploeg al aanwezig? Die onzekerheid gaf hem echt veel onrust."
De nachtzorg probeerde te helpen door via het uitluistersysteem de tijd door te geven, zonder fysiek naar David toe te hoeven gaan. En wat bleek? In negen van de tien gevallen ging David daarna gewoon weer rustig slapen. Zijn enige vraag was inderdaad: hoe laat is het? Nachtzorgmedewerker Vincent zag al snel een patroon én een oplossing.
Een grote blauwe knop lost het op
Vincent nam contact op met Jeroen Arendsen, de specialist digitale hulpmiddelen binnen Eemhart. Samen bedachten ze een oplossing voor David: een sprekende klok. Geen ingewikkeld apparaat, maar een grote ronde blauwe knop. Eén druk erop, en een stem vertelt de tijd. Een tweede druk geeft de datum, maar die gebruikt David nooit. Hij wil alleen weten hoe laat het is, en dat weet hij nu zelf.
De klok hangt naast zijn bed, vlak bij de alarmknop die hij al kende. Nathalie: "Hij had het vrij snel door. Dat heeft niet lang geduurd." David begreep het concept snel, mede omdat de knop vertrouwd voelde naast zijn bestaande bel.
Het effect: stilte in de nacht
Sinds de invoering van de sprekende klok, nu zo'n twee jaar geleden. is de situatie in de nacht volledig veranderd. De nachtzorg hoort bijna niets meer van David. Als hij nu toch belt, is er écht iets aan de hand: hij heeft het koud of wil van houding wisselen. Nathalie merkt het ook overdag: "Vroeger als ik binnenkwam ging de bel eigenlijk al. Nu zie je dat hij soms ook later kan bellen, of dat hij rustig zijn tijd pakt."
Dat David nu zelf de tijd kan opvragen, zonder te wachten op de nachtzorg, zonder te liggen tobben of er al iemand voor hem is, geeft hem iets wezenlijks terug: regie. Nathalie: "Hij heeft zo veel verloren. En heel veel gaan we niet meer terugkrijgen. Dan is het wel heel fijn als je op zoiets kleins hem toch een stuk regie kunt geven."
Soms zit de oplossing niet in een uitgebreid behandelplan, maar in een knop. Een grote blauwe knop.
Meer informatie over de sprekende klok/ wekker en andere digitale hulpmiddelen vind je op de Eemhart innovatheek.
