Een avondje naar de kroeg, de spanning voordat je een podium op stapt of nieuwe mensen ontmoeten aan de bar. Voor veel mensen hoort het bij het leven. Voor mensen met een verstandelijke beperking is dat niet altijd vanzelfsprekend. Priscilla Bitterling, projectcoördinator bij Eemhart, maakt daar werk van. Achter ieder feest zit voor haar een groter doel: een plek waar mensen zich gezien voelen en zichzelf mogen zijn.
Van vliegtickets naar verbinding
Dat Priscilla op deze plek zou belanden, stond niet meteen vast. Na haar studie management en toerisme regelde ze internationale reizen bij een ingenieursbureau. Een gezamenlijk project met cliënten van het toenmalige Amerpoort bracht haar op een ander spoor. Ze wilde niet alleen de organisatie verzorgen, maar ook zelf met de cliënten aan de slag.
“Toen dacht ik: ik vind dit fantastisch.” Die ervaring leidde via vrijwilligerswerk tot een overstap naar de zorg. Inmiddels werkt Priscilla twintig jaar bij wat nu Eemhart is. Haar organisatietalent nam ze mee, maar het kreeg een andere bestemming: mensen bij elkaar brengen en ontmoetingen mogelijk maken.
Een gewone wens: samen uit
Aanvankelijk organiseerde Priscilla vooral evenementen op Nieuwenoord. Maar ze zag dat mensen buiten het terrein minder mogelijkheden hadden om elkaar te ontmoeten. Mensen die bij hun ouders woonden of met begeleiding in de wijk. Ze hoorde verhalen over eenzaamheid, maar ook heel alledaagse wensen. Naar de kroeg gaan, een biertje drinken, vrienden maken.
“Ik heb heel erg geluisterd.” Vanuit die gesprekken groeiden haar plannen voor caféavonden en een festival. Ze zocht bewust een plek waar ook andere mensen graag uitgaan: een poppodium in Amersfoort, met professioneel licht en geluid. Voor het eerste festival verkocht ze binnen twee weken vijfhonderd kaartjes.
De deuren gingen ook open voor mensen buiten Eemhart. “Dus iedereen is welkom.” Juist daar ontstaan kansen om iemand te ontmoeten die je nog niet kent van je woonlocatie of dagbesteding.
Waar iedereen mag stralen
Een podium zonder oordeel
Zo’n avond brengt meer dan een paar uur plezier. Bezoekers kijken uit naar de volgende keer, leggen nieuwe contacten en maken plannen om samen naar de bioscoop of uit eten te gaan. Priscilla helpt hen op weg. “Ik wil het wel met jullie samen regelen.”
Daarvoor is een plek nodig waar mensen zich veilig en welkom voelen. Waar je kunt dansen, praten of zingen zonder je anders te hoeven voordoen. “Je mag gewoon echt zijn wie je bent.” Ook wie niet zuiver zingt, krijgt applaus. “Want je voelt je daar gewoon een ster op het podium.” Daar draait het voor haar om: plezier hebben, vertrouwen voelen en merken dat je erbij hoort.
Priscilla blijft ondertussen dromen van een groter evenement, waarmee ze mensen uit het hele land kan bereiken. Hoe dat eruit moet zien, ligt nog open. Wat ze ermee wil bereiken, weet ze wel: “Dat ze kunnen stralen op een plek waar iedereen wil stralen.”
