Bijna achttien jaar werkte Thijs de Groot als automonteur. Nu leert hij het vak van begeleider bij Eemhart. Het overlijden van zijn broer Laurens bracht hem ertoe het roer om te gooien en te gaan werken bij de organisatie die zijn broer jarenlang begeleidde.
Tijd voor verandering
Thijs groeide op in een gezin waarin ziekte en zorg veel aandacht vroegen. Toch bouwde hij vanaf zijn zeventiende gestaag aan zijn eigen loopbaan in de autotechniek. Hij kende het werk door en door, maar de harde omgangsvormen in de werkplaats gingen hem steeds meer tegenstaan.
Een overstap maken vond hij spannend: “Ik ben helemaal niet van verandering.” Dat hij uiteindelijk toch de knoop doorhakte, had alles te maken met het plotselinge verlies van zijn broer. De gedachte om in de zorg te werken leefde al langer. Nu besloot hij die stap te zetten.
Broederliefde als kompas
Laurens had een spierziekte en een verstandelijke beperking. Hij woonde deels bij wat nu Eemhart is in Baarn en deels bij zijn moeder thuis. Thijs hielp hem met klusjes, nam hem mee uit en nam het voor hem op. “Ik heb mijn broer altijd heel erg in bescherming genomen.”
Laurens overleed onverwachts op 30 december 2025. Het verdriet van zijn moeder maakte diepe indruk op Thijs. Jaren eerder had hij ook zijn vader verloren. Toch wilde hij vanuit deze zware periode iets moois laten ontstaan. “Ik wil hier iets positiefs uit halen.”
“Ik wil hier iets positiefs uit halen”
Superhelden in de zorg
Bij de begeleiders van Laurens zag Thijs hoe waardevol zorg kan zijn: hoe ze zijn broer hielpen, grapjes maakten en echt oog voor hem hadden. Dat wilde hij ook. Hij stuurde Eemhart een bericht. Zijn overtuiging was duidelijk: “Ik wil de zorg in.”
Inmiddels leert Thijs het vak in de praktijk. Dat betekent wennen, vragen stellen en soms twijfelen, maar ook knuffels krijgen en vertrouwen opbouwen. “Ik heb tot op de dag van vandaag het idee dat ik de juiste keuze heb gemaakt.”
Bij een kennismaking met de nachtdienst groeide zijn bewondering voor zijn collega’s. Gewone mensen met een kop koffie, die vervolgens de hele nacht klaarstaan voor anderen. Achteraf dacht hij: “Ik heb hier oprecht naar superhelden zitten kijken.”
Een droom voor over vijf jaar
“Dat zou ik niet kunnen”, hoorde Thijs vaak wanneer hij vertelde over zijn carrièreswitch. Zelf gelooft hij dat mensen tot meer in staat zijn dan ze denken als iemand in hun omgeving hulp nodig heeft. Zijn betrokkenheid bij Laurens heeft voor hemzelf een nieuwe toekomst geopend.
Over vijf jaar hoopt Thijs als begeleider te werken in het pand waar Laurens jarenlang woonde. Een vertrouwde plek waar hij dan zelf iets kan betekenen voor de bewoners. “Dan is mijn cirkeltje ook gewoon helemaal rond.”
