Naam: Remke Schaap
Leeftijd: 61
Functie: manager zorg & ondersteuning
Locatie: divisie 4; is een locatie aan het ontwikkelen: behandelkliniek bij GGz-Centraal, samenwerking met Eemhart
Aantal jaren in dienst: 43,5 jaar
(o.a. Eemhorst, Christophorus, Sherpa, Amerpoort)
Wat zijn je passies?
Een vriend van me heeft wel eens gezegd dat ik hobby’s spaar. Koken en bakken vind ik leuk, op vakantie gaan, handwerken, creatief bezig zijn, naar het theater of de bioscoop en vooral: lezen.
Wat is je favoriete muziek?
Ook dat is heel breed. Je kan misschien beter vragen wat ik niet leuk vind en dat is dan hardcore house en zware heavy metal. Ik ga graag naar concerten en optredens. Ook klassiek: zo ga ik elk jaar naar een uitvoering van de Matthäus-Passion. Ik hou van dingen met sfeer.
Wat is het mooiste boek dat je gelezen hebt?
Dat kan ik niet beantwoorden. Het is eigenlijk een rotvraag. Ik lees heel veel en één van de laatste boeken was Het theemeisje van Yunnan van Lisa See. Maar ik ben zoveel mooie boeken tegengekomen. Niet alleen literatuur, ook romans en thrillers. Lezen is gewoon fijn en voor mij ook een ritueel om te ontspannen voor het slapen gaan. Ik heb geen televisie op de slaapkamer en ook de telefoon blijft beneden.
Hoe ziet jouw werkplek eruit?
Ik zit nu thuis, want ik heb geen eigen werkplek. Ik ben een beetje de zigeuner in de organisatie. Met mijn tas zit ik waar ik zit, bij een oud-Sherpa locatie, bij een oud-Amerpoort locatie of tegenwoordig bij de GGz. Eemhart en GGz Centraal werken al zo’n acht jaar samen aan een gezamenlijke voorziening waarin psychiatrie en VG zorg samenkomen. Ik heb een hekel aan het leuren om een plekje. Het is gezelliger als je collega’s tegenkomt: dat is het sociale stuk van een werkplek hebben. Thuis werken is een raar fenomeen. Mensen weten soms niet eens of je aan het werk bent. Waar zijn de momenten van ontmoeting?
Waar ben je trots op?
Dat ik betrokken mag zijn het ontwikkelen van dingen, zoals in het verleden de jobcoaches, WerktZo en De Onthaasting. Met als doel dat cliënten er beter van worden. We zijn constant met collega’s bezig met die vraag: hoe worden cliënten er beter van? Ook nu weer met het project met de GGz. Als iemand zegt ‘we hebben je nodig’, dan sta ik klaar. Werken is geen straf. Niet alles is leuk, ik ben een ‘mensen-mens’. Bij sommige facetten denk je wel eens: doet het ertoe? Maar zolang het leuke klussen zijn blijf ik het doen.
Wat is het leukste onderdeel in je werk?
Betrokkenheid in de complexiteit van cliënten. Ik zit ook in het Crisis Consultatie- en Interventieteam en doe prisma onderzoek (naar incidenten en calamiteiten). Dat zijn thema’s waarin ik collega’s kan ondersteunen om duidelijkheid te krijgen en mensen weer perspectief te geven: waarom is iets zo ingewikkeld? Samen met collega’s, gedragsdeskundigen, begeleiders en managers. Niet overal is een handboek voor. Het is gewoon mensenwerk. Er is veel kennis en veel is beschreven maar dat zijn ondersteunende middelen: er staat nooit “zo ga je dat doen”. Ook begeleiding en omgeving spelen daarbij een rol in.
Hoe zouden anderen jou omschrijven?
Ik denk dat mensen mij beschrijven als: duidelijk, betrouwbaar, snel, humor, inzetbaar, een prettig mens. Dat hoop ik, maar dat zeggen ze ook wel. Ik ben trots op de afgelopen jaren en voel me betrokken bij de organisatie, ook in moeilijke tijden.
