Een jaar geleden
Kofi is vandaag jarig, net als een jaar geleden toen hij 32 werd, dezelfde leeftijd die ik had op het moment dat ik zijn moeder werd. Toen was ik dus dubbel zo oud als hij. Drie maanden later werd ik 65 en was het feest alweer voorbij.
Tijd vloeit
Vandaag vieren we zijn 33'e verjaardag door in het bos alle uitspanningen aan te doen. Met welgedane buiken banjeren we verder. Het is nazomer, warm nog, maar de blaadjes nemen al een herfstkleur aan. De sloten staan droog. De laatste bramen zijn verdroogd. Eikeltjes knakken onder onze voeten. Kofi bepaalt de route, ik sjok erachteraan en laat mijn gedachten dwalen.
Gek eigenlijk dat ik maar drie maanden tweemaal zo oud was als hij. Hoe kleiner de afstand tussen de verjaardagen van ouder en kind hoe korter je tweemaal zo oud bent. Vreemd.
Of misschien helemaal niet zo vreemd. In feite ben je maar op één moment exact tweemaal zo oud als je kind. Een moment dat je niet eens kunt beetpakken omdat de tijd nu eenmaal vloeit en hoezeer je die ook in mootjes hakt, je krijgt het kortste moment toch niet te pakken. Maar goed, wij mensen verdelen de tijd nu eenmaal in eenheden, zoals een jaar. Een kroonjaar in dit geval.
De klok rond
Ik mijmer verder. Ik zie een jaar altijd voor me als een ronde klok. Kofi's verjaardag staat op negen uur, de mijne op twaalf. Het kwart linksboven is dan de dubbel-zo-oud periode. Al wandelend speel ik met beelden.
Dan daagt het me. Dubbel zo oud zijn als je kind overkomt je niet één maar wel twee keer! Wanneer ik over drie maanden 66 wordt, ben ik voor de tweede maal twee keer zo oud als Kofi. Hij is dan immers nog steeds 33. Ditmaal zal het negen maanden duren. Van mijn verjaardag op twaalf uur tot zijn 34e
verjaardag op negen uur.
Samen passen die twee dubbel-zo-oud periodes in elkaar en gaan ze de klok rond. Iedere ouder is dus in totaal één volledig jaar tweemaal zo oud als het kroost, verspreid over een periode van twee jaar.
Er is slechts één uitzondering, wanneer je kind op dezelfde dag jarig is als jij, soupeer je in één keer je dubbel-jaar op.
Over en uit
Na Kofi's volgende verjaardag is het over en uit met de dubbeling. Ons leeftijdsverschil wordt relatief gezien steeds kleiner en dat is maar goed ook. Ik ben vastbesloten minstens 92 te worden. Dan is hij alweer 60 en kun je wel stellen dat ik het grootste deel van zijn leven van de partij was.
We eten er nog maar een taartje op.
