Het is een hectische tijd. Geen dag is bij Eemhart hetzelfde. Dat blijkt ook nu weer. De afgelopen weken hebben we opnieuw belangrijke afwegingen moeten maken in de overgang naar meer vaste en duurzame teams. Daarbij hebben we op een beperkt aantal locaties besloten om meer tijd te nemen voor die overgang, omdat kwaliteit, veiligheid en continuïteit van zorg daar anders onder druk konden komen te staan. Voor veel mensen betekende dit opnieuw een periode van veranderingen, keuzes en onzekerheid. Dit doet veel met bewoners, deelnemers, verwanten, vrijwilligers, collega’s en onszelf. We zien betrokkenheid, zorgen, inzet en vooral een enorme drive om te blijven werken vanuit de bedoeling. Op locaties zien we iedere dag in de praktijk hoe medewerkers en verwanten meedenken over oplossingen die bewoners en deelnemers helpen. Juist daar ontstaan ideeën en initiatieven die het verschil maken voor mensen die op ons rekenen. En dit levert belangrijke inzichten op over wat nodig is om goede zorg te blijven bieden.
Tijdens een recente gezamenlijke reflectie op de afgelopen periode zagen we dat hoewel de druk soms hoog was, deze periode ons ook heeft geholpen om scherper te kijken, sneller te leren en beter te begrijpen wat er nodig is voor de mensen voor wie we er zijn. Dat we leren doet niets af aan de impact die deze periode op veel mensen heeft gehad.
Het is niet makkelijk. Zeker niet. We weten dat de keuzes die we maken direct voelbaar kunnen zijn voor bewoners, deelnemers, verwanten en collega’s.
Niet kiezen tussen goed of fout
We staan regelmatig voor morele dilemma’s. Soms moeten we afwegingen maken waarbij verschillende belangen botsen. Hoe houd je vast aan een koers die belangrijk is voor de toekomst, terwijl je tegelijkertijd doet wat op dit moment nodig is voor bewoners en deelnemers? Hoe maak je keuzes die niet voor iedereen hetzelfde uitpakken, maar waarvan je wel overtuigd bent dat ze bijdragen aan goede, veilige en vertrouwde zorg?
Bij die afwegingen proberen we één vraag centraal te houden: wat betekent dit voor de kwaliteit van leven en de kwaliteit van zorg voor bewoners en deelnemers? De richting die we hebben gekozen verandert niet. We werken aan duurzame teams, toekomstbestendige zorg en een organisatie die bewoners, deelnemers, verwanten en medewerkers ook op de lange termijn ondersteunt en met elkaar verbindt.
Tegelijkertijd hebben we geleerd van de afgelopen periode dat de weg naar die toekomst niet altijd een rechte lijn is. Soms laat de praktijk ons zien dat een situatie anders is dan we eerder dachten. Dan moeten we opnieuw kijken, nieuwe inzichten toelaten en waar nodig bij sturen of op sommige plekken zelfs het ingezette proces vertragen. Niet omdat de richting verandert, maar omdat we verantwoordelijkheid nemen voor wat mensen vandaag nodig hebben. En we zien ook dat deze periode voor sommige bewoners, deelnemers, verwanten en medewerkers nog steeds onzeker voelt. Op verschillende locaties zijn vertrouwde relaties veranderd of staan teams nog voor grote uitdagingen. Dat vraagt tijd, aandacht en zorgvuldigheid. Die realiteit willen we niet kleiner maken. Juist daarom vinden we het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat moeilijk is, maar ook naar wat deze periode ons leert en welke ontwikkelingen ons helpen om de zorg voor de toekomst sterker te maken.
Beweging ontstaat
We zien ook voorbeelden van wat er mogelijk wordt wanneer mensen samen zoeken naar nieuwe manieren om uitdagingen aan te pakken. Een mooi voorbeeld daarvan zien we op een locatie waar medewerkers worden opgeleid voor specialistischere vormen van zorg. Collega’s groeien daar stap voor stap door naar meer intensieve zorgomgevingen. Dat vraagt investering, begeleiding en geduld. Tegelijkertijd laat het zien hoe er in een periode van verandering ruimte ontstaat voor oplossingen die bijdragen aan deskundigheid, continuïteit en vertrouwde gezichten voor bewoners en deelnemers.
Wat ons raakt, is wat we op verschillende plekken in de organisatie zien ontstaan. Op locaties waar uitdagingen zichtbaar werden, zien we tegelijkertijd ook beweging. Juist op plekken waar het soms ingewikkeld lijkt, zien we mensen opstaan die met elkaar op zoek gaan naar oplossingen. Juist doordat zaken zichtbaar worden, kunnen we er beter over in gesprek. Zo ontstaat ruimte om te verbeteren. Op sommige locaties ontstaan nieuwe stappen in het behandelklimaat en een sterker gezamenlijk gevoel van verantwoordelijkheid voor de zorg die we bieden.
Dat gebeurt niet vanzelf. Het vraagt lef om te benoemen wat beter of anders kan. Het vraagt doorzettingsvermogen om niet weg te kijken van ingewikkelde situaties. En het vraagt leiderschap van managers en medewerkers die iedere dag samen zoeken naar oplossingen die bijdragen aan een beter leven voor bewoners en deelnemers.
Een andere belangrijke les is dat we steeds beter zicht hebben op kwaliteit. Door intensiever samen te werken, vaker naar de praktijk te kijken en continu met elkaar in gesprek te blijven, beschikken we over meer inzichten om keuzes te onderbouwen. Dat helpt niet alleen nu, maar ook voor keuzes in de toekomst.
Met elkaar doen wat nodig is
Misschien is dat wel wat deze periode ons het meest leert. Niet dat dilemma’s verdwijnen. En ook niet dat er altijd een eenvoudige oplossing is. Wel dat we bij Eemhart, juist wanneer situaties ingewikkeld zijn, met elkaar doen wat nodig is. Dat we bereid zijn opnieuw te onderzoeken, te leren van wat we tegenkomen en verantwoordelijkheid te nemen voor onze keuzes. Ook dat vraagt soms moed: dingen bespreekbaar maken, nieuwe wegen verkennen en handelen terwijl nog niet alle antwoorden bekend zijn.
Uiteindelijk gaat het niet om de verandering of keuzes zelf, maar om wat die betekenen voor bewoners en deelnemers. Voor hun kwaliteit van leven. Voor een omgeving waarin zij zich veilig voelen, op vertrouwde mensen kunnen rekenen en zich kunnen ontwikkelen. Een plek waar zij een betekenisvol leven kunnen leiden. Daar houden we ons aan vast.
Albert van Esterik en Gerlinde Paas
raad van bestuur
